Chronische hyperventilatie: opnieuw leren ademen en spreken

Iets wat weinig mensen weten, maar wat een belangrijk onderdeel is (en nu eigenlijk was) van mij, wil ik vandaag met je delen. Ik leefde jarenlang met de gedachte dat ik astma had en had daar ook medicijnen voor. Maar nu is het de vraag of ik dat überhaupt heb gehad. Een paar jaar geleden werd geconstateerd dat ik chronische hyperventilatie heb en heb ik opnieuw leren ademen en spreken als volwassene!

Chronische hyperventilatie

Astma in de familie, dus dan ik ook…

Laat ik bij het begin beginnen: in mijn familie komt astma vaak voor. Toen ik ook benauwd bleef zijn, kreeg ik ook dat plaatje opgeplakt. Maar echt getest is het nooit en daar kan ik boos om worden…

Het was ‘maar’ een aanname en ik gebruikte daardoor wel 14 jaar lang medicijnen. Natuurlijk gebruik je die het liefst zo min mogelijk en eigenlijk hielp het ook niet. Van grote puffers tot medicijnen om benauwdheid te stoppen; het hielp niet.

Eindelijk duidelijkheid…

Niets hielp en ik wist het niet meer, dus ik ging naar de longarts.  Ik was telkens maar benauwd, maar waar lag dat nou dan wel aan? Ik had pfeiffer gehad, maar mijn conditie was gewoon op peil.

Bij de longarts bleek dat ik ook nog eens longontsteking had, oei oei… Gelukkig is die gewoon op tijd verholpen én ik kreeg een uitslag. De dokter vertelde me dat ik me niet zo druk moest maken.

Ik zat met mijn mond vol tanden, hallo wat moet ik hier mee? Maar hij vertelde dat ik chronische hyperventilatie heb. Ik adem dus al lang op de verkeerde manier en dat was niemand opgevallen.

Nature

Chronische hyperventilatie

Ik heb dus chronische hyperventilatie, maar ik heb geen aanvallen. Alleen toen we 2 uur stil stonden in een trein en de deuren niet open mochten… Gelukkig is er therapie voor chronische hyperventilatie.

Maar ik schaamde me, ik zat daar in de wachtkamer tussen kindjes. Hoe kon het dat nooit iemand dit had gemerkt? Ik leerde nu gelukkig opnieuw ademen en moest deze oefenen heel vaak herhalen.

Ik zag de noodzaak er wel van in en vond het gelukkig niet vervelend. Soms zat ik zelfs in de les samen met een vriendin te oefenen. Het duurde weken voordat mijn lichaam het onder de knie kreeg, pff!

Opnieuw leren ademen en spreken: een lange reis…

Maar nog steeds was het niet zoals ik wilde. In stille toestand ging het goed, maar bij het sporten niet, hardlopen lukte me echt niet. Bovendien praatte ik nog steeds snel, mijn vader werd er gek van.

Daarom besloot ik weer naar therapie te gaan en daar kwam het hoor… Ik kreeg te horen dat ik niet goed sprak; oh my god, hoe oud ben ik!? Dit moest verholpen worden om verdere stappen te zetten.

Toen heb ik opnieuw leren praten, weer bij kindjes in de wachtkamer. Ik kreeg woorden, korte en lange zinnen en verhalen, ik schaamde me dood… Maar dit was nodig en dat zie ik nu nog elke dag in, het heeft me geholpen! Niet alleen in het dagelijkse leven, maar ook bij presentaties en dergelijke.

Opnieuw leren ademen en spreken

Hoe staat het er nu mee?

Na heel wat weken therapie kon ik eindelijk goed ademen en praten. Maar ik ben nooit ‘klaar’, ik zal er altijd op moeten letten. Als ik stress heb, gaat mijn ademhaling nog steeds heel gauw fout.

Bovendien zit snel praten in me, maar presenteren gaat zoveel beter. Ik ben daardoor ook minder zenuwachtig. Maar als ik enthousiast ben, kan ik alsnog wel heel snel gaan praten.

Ik probeer er zo min mogelijk op te letten, anders gaat het ook fout. Maar als het fout gaat,weet ik nu hoe ik me kan herpakken. Hardlopen is me lange tijd ook niet gelukt, maar dat gaat steeds beter.

Opnieuw leren ademen en spreken…

Wat ik heb geleerd van dit alles is dat sommige dingen écht nodig zijn voor je. Opnieuw leren ademen en spreken was nodig voor mij en dat komt altijd nog van pas. Dus ook al vond ik het awkward, ik heb het wél mooi gedaan. Het meest belangrijke is de uitspraak van de longarts; geniet van het leven!

Inmiddels doe ik dagelijks aan meditatie en wekelijks aan yoga, waardoor mijn ademhaling ook stukke beter gaat. Tevens helpt mindfulness me hier ook enorm bij, omdat ik zo stress reduceer. Mocht je vragen hebben, schroom dan niet om contact met me op te nemen.

Liefs Mariëlle.

P.S. wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen? Volg me dan op Instagram & Facebook.

Volg:
Share:

46 Reacties

  1. Esmee
    20 november 2015 / 07:11

    Toevallig heeft mijn vriendin dit ook sinds kort. Ik vind dat de stempel van astma, dislectie veel te snel wordt gegeven. Mijn vriendin kon namelijk uren hardlopen, zonder puf. Het lijkt me wel heel vreemd om te horen dat er door deskundigen jaren lang is gezegd dat je astma had terwijl dat helemaal niet aan de orde was!
    XOXO esmee

  2. Sanne
    20 november 2015 / 08:06

    Eerst en vooral: wauw zo’n mooie foto’s heb je gemaakt. En ik vind het best wel jammer dat je jarenlang te horen kreeg dat je astma had. In die jaren kon je immers al geholpen worden.

  3. Eline | Simply Handwritten
    20 november 2015 / 08:23

    Wat dapper dat je op deze manier je verhaal deelt! Het lijkt me erg vervelend om jarenlang dat verkeerde label opgeplakt te krijgen. Dan kan je nog zo braaf je medicijnen nemen, maar dan blijft dat helemaal niet de oplossing.

  4. 20 november 2015 / 08:23

    Wat leuk om te lezen. Ik studeer nu logopedie en afgelopen week heb ik stage gelopen en heb ik meerdere mensen gezien met dit soort problemen. Het zijn juist vaak volwassenen die met ademklachten strugglen. Hopelijk komt het snel weer helemaal goed!

  5. jeapiebel
    20 november 2015 / 08:39

    Viertien jaar medicijnen is best lang. Ik kan me voorstellen dat je zo min mogelijk wil gebruiken. Wat vervelend voor jou voor de toestand. Gelukkig dat leren opnieuw praten en adem halen toch helpt. Maar ik kan voorstellen dat het niet altijd makkelijk is, veel oefening en vergeet niet wat belangrijk in het leven is, genieten dus! Zoals je het zegt.

  6. 20 november 2015 / 08:41

    Wauw, wat een verhaal zeg! Vervelend dat zij er pas zo laat achter kwamen, echt belachelijk! Gelukkig heb je alles opnieuw kunnen leren.

  7. 20 november 2015 / 08:51

    Wat vervelend dat ze je gewoon 14 jaar lang medicijnen hebben laten slikken, zonder te checken of je wel echt astma had! Het lijkt mij niet niks om chronische hyperventilatie te hebben; ik ken zelf alleen de niet-chronische variant en als ik in paniek raak moet ik echt mijn ademhaling onder controle zien te krijgen, omdat de kans op flauwvallen anders groot is. Gelukkig heb ik er niet zo vaak last van, maar met bloed prikken heb ik er bijvoorbeeld wel last van, omdat ik dat op de een of andere manier doodeng vind. Je foto’s vind ik trouwens mooi gelukt!

  8. 20 november 2015 / 10:27

    Wat fijn dat je er, al is het wat jaren later, er toch achterkomt wat er scheelt. Zelf heb ik ook een soortgelijk iets maar het uit zich bij mij vooral in lichamelijke klachten, door het snelle ademhalen krijgen krijgen kleine bloedvaten geen zuurstof meer, en krijgen mijn organen dus ook te weinig binnen terwijl er teveel zuurstof in mijn bloed zit. Ik mag dit waarschijnlijk met een neusspray gaan verhelpen. Opnieuw leren praten en ademhalen lijkt mij zó lastig en tegen je natuur ingaan! Heel veel respect heb ik daarvoor meid, dat vergt veel doorzettingsvermogen van je. Al heb je er wel een leven lang plezier van :)

  9. 20 november 2015 / 12:26

    pff.. ik snap je helemaal! ik heb het ook sinds een tijdje. loop nog steeds bij de fysio voor ademhalingsoefening etc.

  10. 20 november 2015 / 12:49

    Wel fijn dat het beter gaat zeg. Gelukkig heb je je over de schaamte heen kunnen zetten en heb je er uiteindelijk ook wat aan gehad!

  11. 20 november 2015 / 13:11

    Wat mooi, hoe je je verhaal deelt Mariëlle. Wat goed dat je de therapie hebt doorgezet ondanks de schaamte en er nu vruchten van plukt!

  12. 20 november 2015 / 13:32

    Toevallig, mijn broer heeft het zelfde net zoals jij en ik begrijp je volledig! Maar je hoeft er echt niet voor beschaamd te zijn, respect dat je dit hier zomaar met ons deelt :). De foto’s zijn prachtig trouwens! X

  13. 20 november 2015 / 14:07

    Niks is vervelender als iets anders te horen krijgen dan dat het is

  14. marielle
    20 november 2015 / 16:08

    Hihi dankjewel :)

  15. marielle
    20 november 2015 / 16:08

    Ja zeker weten!

  16. marielle
    20 november 2015 / 16:08

    Vervelend he :( ? Succes!

  17. marielle
    20 november 2015 / 16:09

    Dankjewel Linda <3 Maar ook respect voor jou, ik weet wat er bij jou speelt, topper!

  18. marielle
    20 november 2015 / 16:10

    Oh dat is niet fijn nee :( Ja dan heb je gewoon op dat moment zoveel stress! Dankjewel :)

  19. marielle
    20 november 2015 / 16:10

    Ja daar ben ik blij mee!

  20. marielle
    20 november 2015 / 16:10

    Ja het is echt veel te lang… Gelukkig was er een oplossing!

  21. marielle
    20 november 2015 / 16:10

    Oh wat grappig zeg! Als je me ooit als proefpersoon wilt gebruiken of wat wilt vragen …. ;)

  22. marielle
    20 november 2015 / 16:11

    Ja zeker, maar ik ben blij dat ik het nu weet!

  23. marielle
    20 november 2015 / 16:11

    Hihi dankjewel! Ja ik had liever inderdaad meteen geholpen willen worden :(

  24. marielle
    20 november 2015 / 16:11

    Ja ik snap er ooit ook helemaal niets van :(

  25. 20 november 2015 / 16:25

    Wat lijkt het me moeilijk om een verkeerde ‘diagnose’ (als ik dat zo mag noemen) te krijgen en jarenlang in onzekerheid te leven. Knap dat je dit deelt meis <3

  26. 20 november 2015 / 16:35

    wat ontzettend vervelend dat je jarenlang hebt gelopen met medicijnen voor iets wat je uiteindelijk niet had. wel fijn dat ze nu weten wat het is en dat je er (op welke manier dan ook) op vooruit gaat.! goed en knap van je dat je dit deelt ♥

    p.s. mooie foto’s heb je gemaakt.! ♥ xx

  27. 20 november 2015 / 18:45

    Daar hoef je je helemaal niet voor te schamen. Het klinkt misschien raar om als volwassene zinnen te moeten lezen, maar dat is het zeker niet. Ook mensen met bijvoorbeeld stemproblemen leren we in de logopedie een correcte manier van ademhalen aan.

    Het is uiteraard in het begin moeilijk om in stresserende situates je ademhaling onder controle te krijgen, maar dat is ook heel normaal. Veel blijven oefenen zal ervoor zorgen dat je het ook in die situaties onder de knie krijgt! Ik duim voor je!

  28. 20 november 2015 / 19:38

    Knap dat je dit neer schrijft, want ik kan mij je gevoel van schaamte wel een beetje voorstellen, al is die schaamte natuurlijk helemaal niet terecht, Raar vind ik het zeker niet dat je verkeerd ademhaalt..Kan hier iemand dan iets aan doen? Nee natuurlijk kan niemand daar iets aan doen….Al vind ik het best wel erg slordig dat men nooit gedegen onderzoek heeft gedaan bij je en al helemaal niet omdat je nog een kind was..en men een ( nu blijkt verkeerde ) diagnose baseerde op een aanname..

    Je ademt op een onjuiste manier en jammer genoeg duurt het langer voor je iets afgeleerd hebt, dan aangeleerd…Als je daadwerkelijk het belang van al de therapie inziet, kom je er echt wel, want motivatie en doorzettingsvermogen zijn de drijfveer om dingen daadwerkelijk te kunnen volbrengen,..
    de aanhouder wint…

    groetjes petra
    ( die je fotos erg mooi vind bij deze post )

  29. 20 november 2015 / 20:08

    Wow wat bizar wel heel fijn dat je dit artikel deelt, ik heb het artikel even opgeslagen omdat ik veel dingen herken in een vriendin haar situatie. En wat een mooie foto’s!

  30. Luciënne
    20 november 2015 / 21:00

    Welke klachten had jij? Ik ben nu een tijdje geleden naar de dokter geweest voor een blaastest en kijkje naar mijn longen: Klachten:
    – met sporten heel snel uitgeput zijn (ik moet een personal trainer nemen van de dokter, lekker duur!)
    – ik praat heel snel als ik enthousiast ben, vermoeiend want na het verhaal ben ik buiten adem!
    – hoestaanvallen, ook een keer in de trein yay..

  31. marielle
    20 november 2015 / 21:13

    Dat klinkt bekend, ik wil je best een uitgebreid verhaal vertellen? Stuur me even een mailtje, mariellemarkgraaff@gmail.com

  32. marielle
    20 november 2015 / 21:14

    Wat goed om te horen Romy, dankjewel, dat vind ik een mooi compliment!

  33. marielle
    20 november 2015 / 21:15

    Dankjewel Petra :) Het is voor anderen inderdaad moeilijk om te zien, maar de echte oorzaak had zo makkelijk gevonden kunnen worden!

  34. marielle
    20 november 2015 / 21:16

    Aah super bedankt ♡ Misschien moet ik de oefeningen gewoon blijven doen!

  35. marielle
    20 november 2015 / 21:16

    Dankjewel lieve Amy! :)

  36. marielle
    20 november 2015 / 21:17

    Dankjewel meid :)

  37. 21 november 2015 / 09:57

    Onwijs knap dat je dit deelt! Het lijkt me enorm vervelend allemaal. Al is dat natuurlijk heel zacht uitgedrukt.

  38. marielle
    21 november 2015 / 10:34

    Dankjewel Kim :)

  39. 21 november 2015 / 20:42

    Ik had je vraag op Twitter natuurlijk al gezien, en lees nu je blog. Wat mooi geschreven meis! Gek, zoals ik al zei ik herken het pad dat je hebt doorlopen met alle behandelingen… en dit herken ik ook helemaal. Mocht je ooit eens ervaringen uit willen wisselen of wat dan ook :) dan heb je m’n mailadres (ik weet dat we elkaar niet kennen haha maar ik volg je blog al zó lang dat dat bijna anders lijkt)

  40. Tamara TS
    21 november 2015 / 21:37

    Heel herkenbaar! Jarenlang met allerlei pompjes lopen te prutsen, achteraf bleek dat ik idd hyperventilatie had en ademhalingsoefeningen prima hielpen. In mijn geval werd ik van enkele allergieën extra benauwd. Dus geen verenkussens meer en ik ben zo goed als nieuw.

  41. marielle
    23 november 2015 / 16:26

    Wat vervelend he? Maar fijn dat je er nu uit bent! :)

  42. marielle
    23 november 2015 / 16:26

    Hihi dankjewel Natascha, eens gelijks hoor!!

  43. 24 november 2015 / 08:54

    Heftig meid ik hoop dat het steeds beter met je mag gaan, ik adem ook verkeerd maar ik heb niet zo’n erge vorm. Ik kan bijvoorbeeld niet rennen of hardlopen wanneer ik dit doe vergeet ik te ademen waardoor ik helemaal buitenadem ben binnen een paar tellen..

  44. marielle
    24 november 2015 / 16:50

    Dankjewel lieve dame! :) Misschien toch eens kijken of je er wat aan kunt doen, dit klinkt wel bekend namelijk!

  45. 28 oktober 2016 / 15:24

    De foto’s zijn prachtig Marielle! Ik vind het moedig van je dat je hebt doorgezet. Het vereist veel aandacht, moeite maar bovenal zelfbewustwording. Je hebt er goed aan gedaan. Sommige zaken kunnen we helaas niet terugdraaien maar dat wil niet zeggen dat daarmee alles is gezegd. Feit is dat je er niet alleen voor hoeft te staan. Een goede professionele begeleiding is mogelijk en dat kan bij een logopediepraktijk, een stemcoach of een psychologisch therapeut.

  46. 29 oktober 2016 / 10:57

    Bedankt Annemieke!! Ik heb nu nog steeds af en toe last doordat ik behoorlijk wat stress heb, maar ik probeer me daar inderdaad zoveel mogelijk bewust van te zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram

37   178
24   156
27   142
34   187
26   227

Follow on Instagram